Hallo lezertjes,
Zaterdagnacht heb ik bijna geen oog dicht gedaan, want ik wist dat de paasklokken eraan kwamen. In mijn bedje lag ik stilletjes te luisteren en ja hoor, mijn geduld werd beloond. "Zoef zoef zoef" ging het boven ons dak, met daarbij een geritsel over de dakpannen. Dat moest de paashaas zijn. Zou het nu eindelijk zo ver zijn ? Zouden ze ze bijhebben, hetgeene waar ik nu al zolang op zit te wachten ?!
Urenlang lag ik rusteloos in mijn bedje, wachtend tot het zonnetje aan de horizon verscheen. Eindelijk was het zover. De eerste zonnestraaltjes kwamen mijn kamer binnengeslopen. Hoogtijd om de stembanden te smeren en iedereen wakker te maken. Helaas. Mama verscheen, gaf me mijn tutje en fluisterde dat ik nog even de oogjes moest dichtdoen. Ach ja, geduld wordt beloond zeggen ze altijd. Een uurtje later was het tijd voor poging nummer twee. Jawel, gelukt! Warre was ook wakker en het was tijd om te ontdekken wat er allemaal op ons lag te wachten.
Het eerste wat ik tegenkwam was chocolade, met daarnaast een buggy'tje en een pop erin. Zouden ze daarin verstopt zijn ? Nee, toch niet. Het was verder zoeken geblazen. Maar hey Warre, die grote gele eend is wel de badeend van mijn pop!
Ik ging naar de keuken, keek door het raam en daar stond het. Een gigantisch plastieken ding. Wat was dat ? Dat moesten we van naderbij bekijken. Warre wist meteen wat het was. Een zwembad! Zouden ze daarin liggen ? Helaas! De klokken hadden ze goed verstopt, of waren ze ze vergeten ?
Na mijn middagdutje mocht ik met Warre en papa in het zwembad. Pletsen in het warme water onder een stralend zonnetje, wat kan er leuker zijn ? Maarre, waren er geen andere cadeautjes meer ?
Zo kwam een leuke dag aan z'n einde. Leuke cadeautjes, veel chocolade, maar geen nieuwe tandjes. Maar geen nood, er komen nog festiviteiten aan, misschien komen ze dan wel op de proppen.
tot de volgende keer iedereen!
dikke kus,
Lena
